Ah şu uçakta olanlar!…

Neler neler olmadı ki?

Tam okuldan kurtulduk derken(Defnenin sözü ve az biraz benim.) uçağa bindik ben ve Defne çok mutluyduk. Neden mi? Daha ne olsun belki hayatımızda ilk defa biletlerimiz cam kenarındaydı.

ucaksbhgkcn

Önceden de oturuyorduk ama annemiz veya babamızın yerleriydi oralar. Ama Defne kardeşinin yerine oturdu. Bunu ilk başta söylemememin nedeni “Ha Deniz’in yeri ha Defne’nin ne fark eder. Nasılsa kardeşler.   Ayrıca deniz ne anlar cam kenarından koridordan.”koridorda oturmuyordu ama neyse…”

Eeee bindik uçağa Deniz “uçağa bindik, uçağa binidik”deyip duruyor. Annem korkudan bembeyaz.Defneyle ben eğilip eğilip birbirimize el sallıyoruz. “dışarı bak” diye işaret ediyoruz sanki uçağa ilk kez binmiş gibi…

Uçak kalktı sonra. Bulutların üstüne çıktık anında. Yemek servisleri başladı. ben yerimi değiştirip Adnan dayımın yanına gittim.

Pilot Trabzon hava limanına inişe geçtiğimizi söyledi. Ama tam tekerlekler açılmıştı ki birden jet hızıyla havalandık. Nedeni mi? Sis yüzünden önünü görememiş ve yanlış yere inişe geçmiş hızlıca yukarı çıkmış. Bunları kendisi söyledi. Birkaç  dakika sonra Ankara gideceğimiz söylendi. Doğru Ankara’ya gittik. Orada görevlilerin biri çıkın diyordu. Oysa diğeri çıkmamıza izin vermiyordu. Bizden kalktıktan biraz sonra kalkan pegasus uçağının indiğini düşünüyorduk. Ama emin değildik. Tam dışarı çıktık ki “Hadi haydi uçak kalkıyor” dediler. Ve kendimi uçağın içinde buldum. Trabzon’a gitmeye başladık. Pilot “ Aynı olayla karşılaşırsak, bu sefer İstanbul Sabiha Gökçen Hava Limanına gideceğiz” dedi. Ama şanslıymışız ki indik. Hava düzelmiş. Defne, ben, Fulya, Cahit dayım, Adnan dayım, annem hatta deniz bile pilotu alkışladı. Alkışı ilk Cahit dayım başlattı, en son defne ile ben bitirdik. Cahit dayım pilotların can güvenliğimizi sağladığı için alkışlamış. Fulya Avrupa ülkelerinde böyle olduğu için alkışladığını Adnan dayım zorlu şartlar altında olsa bile iyi bir iniş  yaptığı için annem bir daha riske girmediği için Defne okuldan kurtulduğu için ben ise nihayet inebildiği için alkışladım. En doğrusu hangisi bilmiyorum.

Trabzon’a gelmiştik. Süper bir arabaya bindik. Spor araba değildi. Yada 2006 model bir araba. Bilirsiniz arkaları büyük ön arka aynı renoult hatırlayacaksınız… O arabayla Rize’ye geldik Deniz’in de karnım ağarıyor sesiyle.
Rize’ye geldik. Mutluyuz. Anneannem de mutlu. Umarım sizde mutlusunuzdur. Benim yazılarımı okuduğunuz için teşekkürler…
>>>———SON———<<<
HAFTAYA “RİZE ANILARIM” BAŞLIKLI BİR YAZIM OLACAK

BYE BYE (IN)

Bir cevap yazın